ریشه ضرب المثل”هرچه کنی به خود کنی گر همه نیک و بد کنی”

پسر فطیر را خورد و حالش به هم خورد و به درویش گفت: این چه بود، سوختم؟ درویش فوری رفت و زن را خبر کرد. زن دوان دوان آمد و دید پسر خودش است! همانطور که توی سرش می زد و شیون می کرد، گفت: حقا که تو راست گفتی؛ هرچه کنی به خود کنی گر همه نیک و بد کنی.

مجله شبانه باشگاه خبرنگاران،

درویشی بود که در کوچه و محله می  رفت و می  خواند: «هرچه کنی به خود کنی گر همه نیک و بد کنی.» زنی حیله گر این درویش را دید و به آوازش گوش داد، سپس به خانه رفت و خمیر درست کرد و یک فطیر شیرین پخت و کمی زهر هم لای فطیر ریخت و آورد و به درویش داد و رفت به همسایه اش گفت: من به این درویش ثابت می  کنم حرفش اشتباه است.

از قضا زن یک پسر داشت که ۷ سال بود گم شده بود، در بازگشتش به شهر به درویش برخورد، سلامی کرد و گفت: من از راه دور آمده  ام و گرسنه  ام. درویش هم همان فطیر زهری را به او داد و گفت: «زنی برای ثواب این فطیر را برای من پخته، بگیر و بخور جوان!»

پسر فطیر را خورد و حالش به هم خورد و به درویش گفت: این چه بود، سوختم؟ درویش فوری رفت و زن را خبر کرد. زن دوان  دوان آمد و دید پسر خودش است! همانطور که توی سرش می  زد و شیون می  کرد، گفت: حقا که تو راست گفتی؛ هرچه کنی به خود کنی گر همه نیک و بد کنی.

این نوشته در دانستنی ها ، ،سلامت وپوست،ماسک ها، خواص مواد غذایی، گیاهان دارویی ،مرکبات , زیبایی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *